In het kader van eerlijkheid

Kerst is voorbij en het nieuwe jaar staat voor de deur. Ik lig onder de dekens — bevroren — en mijn hoofd draait 100 kilometer per uur. Afgelopen nacht kon ik niet slapen. Het is was één draai gedoe tot vier uur ‘s nachts. Natuurlijk heb ik ook weer 10 nieuwe ideeën bedacht die allemaal een goed idee leken.

Toen ik vanochtend wakker werd leek het wel alsof ik van Mars af kwam. Ik was moe en mijn hele lichaam deed pijn. Opstaan, ontbijten — en aan de slag. Want ja, er is nog zoveel te doen voor Ontwokkel. Gezien mijn huidige situatie heb ik de motivatie om iets voor mijzelf op te zetten en op die manier mijn onafhankelijkheid te creëeren. Met rode en droge ogen zit ik voor mijn laptop en heb ik geen idee waar ik moet beginnen. Mijn kaken staan strak van de spanning en in mijn hoofd zeurt een lichte hoofdpijn. ‘Is het nu wel een geschikt moment om te werken?’, zegt mam tegen mij. Ik kijk haar aan en vertel haar dat als ik elke keer moet wachten voor een fit lichaam en motivatie, het allemaal wel heel lang gaat duren. Dus, stoer zet ik door en ben ik bezig met een van de landingspagina’s van Squarespace.

Ondertussen voel ik de spanning die hier thuis hangt — ik woon tijdelijk nog even bij mijn ouders. Dit triggert weer een oude wond van vroeger en ik kan ze wel afschieten. Helemaal chagrijnig en moe tot op het bot verkas ik met al mijn spullen — mijn flexibele bureau — naar mijn kamer.

Wat is dit toch? Waarom voel ik mij zo? Krijg ik vandaag alweer niets gedaan… Er staat nog een hele mailbox vol die beantwoordt moet worden… De drukkers moeten gecontact worden voor de sample sets… De website moet live… De social media strategie moet af…

Pfft.

Dus, ik ga onder de dekens liggen en besluit te rusten. Alleen, dat gaat niet omdat ik in de Rode zone (check de Bodycheck wekker voor meer info hierover) zit. Mijn lichaam en hoofd staan in de stress stand. Het is zo ontzettend moeilijk voor mij om de balans te vinden. Tussen creëren, plannen, rust nemen en mijn hoofd niet altijd achterna rennen. Begrijp me niet verkeerd — ik hou van mijn hoofd. Meestal dan.

Terwijl ik dit schrijf merk ik dat mijn lichaam naar de groene zone gaat. Ik word rustig — en een beetje onzeker omdat het best wel kwetsbaar is wat ik zometeen online ga gooien. Maar hé, mijn bedrijf gaat over Ontwokkelen, eerlijkheid en authenticiteit. Het gaat over van je hoofd naar je hart gaan en die weg verloopt nu nooit echt zonder hobbels. Ik heb al veel gedaan en ben ook heel blij en dankbaar voor wie ik nu ben — ook op dagen zoals vandaag.

Ik wil je alleen maar laten weten dat ik ook een mens ben. We blijven ons hele leven groeien, vallen en ons zelf tegenkomen. Het is de uitdaging hoe we er steeds weer mee om gaan. Ik probeer in ieder geval om elke keer weer een beetje liever voor mijzelf te zijn en te luisteren naar mijn lichaam — wat heeft het écht nodig?

Anyway, thanks for reading. Ik ga maar weer eens de 21-daagse Flow volgen. Heerlijk dat ik creaties maak waar ik zelf ook baat bij heb ;).

Liefs,

Marissa

Progress, not perfection.