Ik ben Marissa.

Maker, fotograaf, schrijver en mens, en — net als jij misschien — iemand die haar eigen pad aan het creëren is.

Ik ben altijd al iemand geweest met een rijk innerlijk leven. Ik kan me niet anders herinneren dan dat mijn hoofd altijd aan staat en dat ik alles voel van iedereen om mij heen. Pas later leerde ik dat dit o.a. te maken heeft met neurodivergentie, sensitiviteit en creativiteit — een brein en lichaam dat anders werkt, maar ook ánders voelt.

Lang heb ik geprobeerd om “normaal” te zijn.
Mee te draaien in systemen, ritmes en verwachtingen.
Maar diep vanbinnen wist ik: dit klopt niet, dit is niet wie ik ben.

Mijn lichaam fluisterde het jaren… tot het schreeuwde.

De crash — en wat er daarna gebeurde

De afgelopen jaren waren intens.
Ik ben door meerdere cycli gegaan van vallen, opstaan en opnieuw beginnen.
Lichamelijk, mentaal, financieel en energetisch.
Op een gegeven moment viel alles weg — en mocht ik helemaal vanuit nul opnieuw bouwen.

Wat ik toen ontdekte?
Herstel begint niet buiten jezelf.
Herstel begint van binnen. Het draait allemaal om balans. Jij bent de enige die die balans voor jezelf kan opmaken.

Door te voelen wat wel en niet fijn voelt.
Door te ademen.
Door eerlijk worden naar jezelf.
Door thuis te komen.

En daar, precies op dat punt, ontstond langzaam Ontwokkel.

A woman smiling in a rain jacket and hoodie stands near a lakeshore with water in the background.

Two children lying on the floor, one sleeping with a teddy bear, in a cluttered room with toys and household items.

A woman is sitting on a paved backyard patio, cooking on a small black charcoal grill with a handle. She is wearing a light green tank top and black shorts, and appears to be focusing on the grilling. There is a bag of charcoal on the ground beside h

A woman wearing a straw hat and a white T-shirt sitting at an outdoor table covered with a blue and white patterned cloth, with small teddy bears in front of her. She is smiling and in a park with trees in the background.

A woman with wavy brown hair, wearing a black Rolling Stones T-shirt, is slicing a large birthday cake decorated with whipped cream and fresh berries in a cozy kitchen.

A woman taking a selfie in her office, which has a desk with a computer, a notebook, a pen, a glass of beer, a keyboard, and various office supplies. The background features a window, a bookshelf with books, and some posters on the wall.

Three individuals dressed as clowns with colorful face paint and costumes, smiling and posing for a selfie outdoors, with others in the background.

A young girl with curly blonde hair, wearing a yellow T-shirt with red and green sleeves, and green pants, smiling while picking orange flowers in a garden with a brick house, window, and water tank in the background.

A woman in black attire stands behind a table filled with various small appetizers, including open-faced sandwiches with slices of smoked salmon, cream cheese, and garnishes. The background shows a kitchen setup with cooking tools, ingredients, and t

An elderly woman and a young woman sitting on a bench inside a modern building with large glass windows, engaged in conversation. There are cups on the bench and a device with buttons in front. The building appears to be a beauty or wellness center,

A selfie of two women smiling, standing close together indoors, with a cabinet and safety signs visible in the background.

A young boy holding a flagpole while standing on a white platform outdoors, smiling at a woman crouching nearby, in a garden with green plants and soil.

A woman smiling while preparing waffles in a kitchen. She is holding a waffle on a wire rack and there is a bowl of waffle batter in front of her.

A woman taking a selfie in front of a colorful promotional banner featuring a person lying in a hammock in a wooded outdoor setting.

A woman with wet hair giving a thumbs up, smiling, and wearing a black jacket, standing in front of a rain-covered window.

Two women in a kitchen, one stirring a pot on the stove and the other standing at the counter near a window with outdoors view.

A young woman with long wavy hair blowing bubbles outdoors during daytime. She is holding a bubble wand in her right hand and a container of bubble solution in her left hand. There are multiple colorful iridescent bubbles floating in the air around h

A woman standing indoors in front of a large window with trees outside. She is smiling and giving a thumbs-up. The room has wooden beams, stairs, and construction or renovation equipment including a wooden ladder, tools, and safety wires.

Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf.

Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf.

Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf.
Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf. Jeugdfoto tijdens voetbal.

Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf. Maakt foto's.

Marissa van Thoor. Initiatiefneemster van Ontwokkel zelf. Aan het koken.

De geboorte van Ontwokkel.nl

Tijdens mijn herstel kwam ik erachter dat ons lichaam continu signalen geeft.
Dat ons zenuwstelsel de kern is van hoe we leven, voelen en functioneren.
Dat muziek, adem, natuur en creativiteit geen luxe zijn, maar manieren om ons zelf weer te laten ervaren wat veiligheid en rust betekent.

Ik zie dat veel mensen vastlopen in hun hoofd… De schijn ophouden voor de buitenwereld omdat je maar niet wil laten zien dat het eigenlijk allemaal teveel is.
…de verwachtingen
…de overprikkeling
…de zelftwijfel
…de anxiety

En ik voelde:
Ik wil een plek creëren waar je niks moet. Waar je mag thuiskomen. Waar je mag ont-wokkelen.

Wat ik geloof

Ik geloof niet in perfectie (alleen perfect imperfection van Ed Sheeran).
Ik geloof in eerlijkheid.

Ik geloof dat een gevoelig, creatief, neurodivergent brein geen last is — maar een gift (mits het in balans is). Als je in balans bent, dan is het een verrijking voor je leven. Het is een andere manier van kijken in een wereld die vastgelopen is.

Ik geloof dat jij al weet wie je bent, maar dat je soms door al het lawaai jezelf niet meer hoort.

En ik geloof dat thuiskomen bij jezelf geen groot project is — maar een serie kleine momenten die je elke dag weer laten realiseren:

“Ah… dit ben ik.”

Waarom ik dit doe

Niet omdat ik het allemaal zo goed weet.
Maar omdat ik het heb geleefd. Ik weet hoe het is om de balans kwijt te zijn, én ik weet ondertussen ook hoe leven vanuit je hart de meeste voldoening geeft. Dat gun ik jou ook.

Ik weet hoe het is om:

uitgeput te zijn
teveel te dragen
overprikkeld en overweldigd zijn op dagelijkse basis
vast te lopen in systemen die niet voor jou gebouwd zijn
elke dag weer te zoeken naar de balans in jezelf

Ik heb ervaren dat er een andere weg is — een weg die je leert om in je kracht te staan en om vanuit je hart te leven.

Een weg die begint met ademen, luisteren en voelen. Een weg waar je weer ervaart wat écht leven is. Hoe lachen ook alweer voelt en die je leert om weer in je eigen kracht te gaan staan.

Als je hier bent, is dat niet voor niets

Of je nu midden in een crash zit, in een overgang, in een ontwakingsproces, of gewoon voelt dat je méér bent dan wat de wereld van je vraagt — je bent welkom.

Ontwokkel is geen programma.
Het is een thuiskomst.
Een uitnodiging om te vertragen.
Laagjes af te pellen.
En weer te worden wie je al die tijd al was.

Adem.
Luister.
Voel.

Leef.

Het is de hoogste tijd dat jij thuiskomt in jezelf.

— Marissa ✨

PS: Mijn boek — mijn eerste stap naar ont-wokkelen

In mijn boek (dat zich nog steeds aan het vormen is — net als ik), schrijf ik over Noor en mezelf. Over mijn dromen en ervaringen, allemaal in de vorm van een fantasy teen novel.

Ik schrijf over:
• maskers die we dragen
• overleven v.s. leven
• neurodivergentie in een neurotypische wereld
• cycles, ritme, overstimulatie
• zachtheid, identiteit, authenticiteit
• en de reis terug naar jezelf

Mijn schrijfstijl is eerlijk, intuïtief en beeldend — soms zacht, soms confronterend, maar altijd echt.

Schrijven is voor mij een belangrijk onderdeel van ontwokkelen. Het leert mij dat ik kleine stapjes mag zetten. Elke dag weer. Ik vind het moeilijk om iets op te delen in stukken, vaak moet iets nu af. Bij elk stuk schrijven worden laagjes losgemaakt en kom ik weer een stukje meer thuis bij mezelf.